Hier ga ik de gynaecoloog niet voor wakker bellen. Say what?

Mamalogisch ziekenhuizen bevallingen doula

Als je aan het bevallen bent, moet je kunnen rekenen op je zorgverlener. Ook in coronatijd hebben moeders goede zorg nodig. Misschien nog wel méér dan anders. Maar wat kom ik tegen? Ziekenhuizen die de regels beschermen in plaats van de moeder. Regels die de moeder niet helpen. Professionals in de zorg die de doula weigeren vanwege een maatregel, en niet meer zelf nadenken over wat gezond is in deze situatie. Een moeder die een vertrouwd gezicht nodig heeft bij haar bevalling moet die zorg kunnen krijgen. 

Dat maakt me boos. Luister wat ik meemaakte. Een moeder die ik begeleid gaat bevallen en we moeten een ziekenhuis vinden voor haar. Het eerste ziekenhuis dat dat we bellen is vol. Het tweede is ook vol. Ik bel het Tergooi ziekenhuis, ze geven aan dat ze nog ruimte hebben, maar ik mag er niet naar binnen als doula. Ze weigeren mij binnen te laten vanwege het protocol. Geen derde persoon mee naar de bevalling. ‘Regels zijn regels’ is het antwoord van de verpleegkundige. Ik vraag of ik de arts-assistent kan spreken, ik leg uit dat de moeder niet alleen gelaten moet worden en dan we echt zorg nodig hebben. Ik vraag nogmaals om een uitzondering en benadruk nog een keer extra dat het belangrijk is. Het antwoord? ‘Hier ga ik de gynaecoloog niet voor wakker bellen, bel eerst maar naar andere ziekenhuizen’. 

Schandalig! Deze vrouw had nergens veiligheid. Haar wordt zorg geweigerd. Vanwege een protocol dat haar juist schaadt. Weet je dan wel waar een bevalling over gaat? Het gáát over mensen wakker bellen voor een bevallende moeder. Dat belang mogen we niet uit het oog verliezen.

Een protocol is er voor de veiligheid en de gezondheid. Dan kun je de regel hanteren van ‘geen derde persoon’ omwille van de gezondheid. Maar kun je niet meer van die regel afwijken op het moment dat je een acute situatie hebt, dan ben je verkeerd bezig. Zelf nadenken, daar gaat het om! Juist als zorgverlener moet je belangen afwegen. Wat is voor deze cliënt nodig? Moeder had haar doula nodig. Veel vrouwen hebben dat nodig. Continuïteit van zorg is essentieel. Dit negeren is falend beleid. Dit is hoe het er nu aan toe gaat. We denken niet meer na over wat er nu toe doet!

Weet je wat zo verbazend is? Het Tergooi heeft groot in de eigen etalage staan dat de zwangere centraal staat:

JOUW WENSEN
ONZE EXPERTISE

Dit is waar ze voor zeggen te staan. Holle woorden die ze wat mij betreft (keer op keer) niet nakomen. Daar ben ik boos over en weet je wat: ik HOOR ook boos te zijn. Ik wil positief blijven, maar dat deze dingen gebeuren moet je weten. Ik doe dit voor alle vrouwen, want je hebt recht op goede zorg en je mag weten waar je die wel en waar je die niet krijgt.

Hoe het afliep met de bevalling? Gelukkig voor de moeder kwam het allemaal goed. Na de onprofessionele afwijzing probeer ik nummer twee van de lijst, het Diakonessenhuis, nogmaals. Ik word direct doorverbonden met de arts-assistent die helaas nog steeds geen plek heeft, maar de situatie helemaal begrijpt en erkent. Dat steunt me. Ik voel meteen dat ik niet alleen sta. 

Deze steun helpt me om voor de moeder te vechten, en doet me ook beseffen hoe belangrijk het is dat zorgverleners samen achter de moeder staan. Denk je eens in hoe groot onze impact is op elkaar: ik was niet eens aan het bevallen. Stel je voor hoe de moeder zich nu moest voelen tijdens haar weeën, terwijl ik ziekenhuis na ziekenhuis belde om haar te mogen begeleiden in haar bevalling.

Na deze drie afwijzingen bel ik het OLVG-West. En wat een verademing: we zijn meteen welkom. De moeder, haar partner, en ik, haar doula. De moeder heeft een heel goede bevalling kunnen hebben in het OLVG.

Dit verhaal kreeg nog een staartje. Want ik was niet akkoord met de behandeling van het Tergooi Ziekenhuis. Daarom belde ik de dezelfde dag nadat ik uit de bevalling kwam nog een keer het ziekenhuis om na te gaan wie ik in de nacht heb gesproken, en de situatie na te bespreken. 

Maar nee. Het enige wat ik krijg, is dat ik als doula niet had moeten bellen. Dat had het Diak moeten doen. Mijn functie wordt kortom niet serieus genomen. Het werd een vervelend naar gesprek waarin ik werd toegesproken als een klein kind. Het ziekenhuis was aanvankelijk niet bereid om deze situatie na intern overleg aan mij terug te koppelen. Dit ziekenhuis weigerde om te reflecteren op het eigen beleid en hierover in overleg te gaan. Voor mij was het gesprek nog niet klaar. Want daarmee laten ze vrouwen in de kou staan en gaan ze volledig aan de kern van dit verhaal voorbij. 

Gelukkig kwam het Tergooi een paar dagen later toch terug op de situatie. Ik werd teruggebeld door de dezelfde gynaecoloog en heb uitgebreid nabesproken wat er gebeurd is. Het ziekenhuis betreurt hoe het is gelopen. En daar ben ik blij om, want we kunnen moeders alleen echt helpen als we samenwerken. Als we kijken naar wat er nodig is om de bevalling te begeleiden. En zorgvuldig met de moeder omgaan. 

De vraag was ook of ik me hierover niet wil uitlaten op social media. De (letterlijke) woorden van de gynaecoloog waren:

‘Nu zit je weer te mokken op social media. Ik wil je vragen dat niet meer te doen’

Maar laten we even helder hebben: dit is geen mokken mevrouw. Dit is hoe het er momenteel aan toe gaat. Dit laat haarscherp zien waar vrouwen in deze tijd alleen staan. Dat is een veel breder probleem. Daar kom ik voor op. Wat er momenteel gebeurt is schadelijk voor zwangeren. Dat maak ik zichtbaar en daar mag je van alles van vinden. Ik zie namelijk van dichtbij waar al die vrouwen doorheen gaan. Ik zie de tranen. Ik zie het gevecht. Deze vrouwen verdienen een stem en gelukkig staan er steeds meer verloskundigen met mij op. Je bevalling doet er toe. 

Ik zal nooit onnodig negatief zijn over een zorgverlener. Maar ik zal altijd aan de kaak stellen wat er mis gaat. Zodat het de volgende keer beter kan zijn. Geboortezorg kan en moet beter, voor alle vrouwen die nog gaan bevallen. En daar ga ik voor door het vuur.